Review ‘Marcel the Shell with Shoes On’: schattige meme wordt gezellige meditatie over verlies


Ben je klaar voor een schelp met een googly eye om je aan het huilen te maken? Ik was het niet.

Natuurlijk herinner ik me de heisa die in 2010 ontstond (ja, 12 jaar geleden), toen Marcel the Shell met Shoes On een YouTube-sensatie en een twee-meme werd. Maar eerlijk gezegd kreeg ik nooit de aantrekkingskracht van het kleine beestje, dat mompelde over klein zijn en de grote wereld die hij niet begreep. Al die jaren later is Marcel echter terug met een speelfilm en een bewuste, moedwillig dwaze verkenning van verlies die zelfs deze harde kritiek deed barsten en instortten.

Zoals de YouTube-shorts, Marcel de schelp met schoenen aan draait om gesprekken tussen het titulaire weekdier en een nieuwsgierige documentairemaker. In de film groeien deze uitwisselingen uit tot een zoektocht naar de lang verloren gewaande familie van Marcel, die door een wrede speling van het lot door de wind was verstrooid. Gefascineerd maar ook gedreven om te helpen, uploadt de documentairemaker video’s van Marcel online, in de hoop dat internetaandacht zoekresultaten oplevert. Onderweg doen zich veel schattige shenanigans voor, met vervelende honden, een rollende tennisbal, zijn geliefde oma Connie (ingesproken door Isabella Rossellini) en 60 minuten‘Televisiejournalist Lesley Stahl. Maar te midden van deze uitbarstingen van speels plezier, zijn er tedere kluwens van verlies.

Er is het verlies van Marcels familie, maar andere wegen van verdriet komen naar boven. Zijn grootmoeder wordt zwak en Marcels piepkleine stem trilt terwijl hij hen allebei probeert te beschermen tegen het onvermijdelijke. Maar daarnaast is er een verdriet dat speelt met het wonder van de creatie van deze film. Laten we, om dat uit te leggen, een stap terug doen.

Marcel de schelp met schoenen aan bevat een metaniveau van verlies.


Krediet: A24

Oorspronkelijk was Marcel the Shell with Shoes On een gezamenlijk project tussen komiek Jenny Slate en haar toekomstige echtgenoot, Dean Fleischer-Camp. Hij was de nieuwsgierige ‘documentairemaker’ en zij de dappere schelp. Sindsdien zijn Slate en Fleischer-Camp gescheiden. Ze had een zeer openbare romance met Chris Evans en trouwde vervolgens in 2021 met iemand anders. (12 jaar is een lange tijd.) Voor Fleischer-Camp was zijn privéleven minder openbaar. Toch gaat het leven onmiskenbaar verder. En toch, hier is hij, niet alleen terugkerend naar deze samenwerking, maar ook naar de rol van documentairemaker. En in Marcel de schelp met schoenen aan, Decaan de documentairemaker ontmoet Marcel omdat hij gaat door een breuk, waardoor de verhuur van deze onbewoonde Airbnb nodig is. Het is moeilijk om het niet te zien als een knooppunt naar de geschiedenis van hem en Slate.

ZIE OOK:

Review ‘After Yang’: Colin Farrell schittert in zachte sci-fi die hard raakt

Dus in zekere zin worstelen zowel Marcel als de documentaire Dean met hoe verlies hun respectieve werelden radicaal kan veranderen. Daarin vonden ze elkaar en een vriendschap die zowel inspireerde om zich open te stellen en te groeien. Want hoeveel we ook verliezen, hoe hard het ook toeslaat, hoeveel pijn het ook doet, de zon zal opkomen, de maan zal ondergaan en het leven gaat door, of we het nu leuk vinden of niet.

Het is een zachte belofte dat het leven hard en belachelijk kan zijn, maar zit daar niet iets wonderlijks in?

“Een ruimte in mijn hart wordt elke dag groter en luider”, zegt Marcel om het knagende verdriet uit te leggen van het ellendig zijn van zijn dierbaren. Maar terwijl hij dit zegt, staat Dean aan zijn zijde. En hoewel het beeld aangenaam belachelijk is, een sneakerschaal naast een torenhoge intellectuele hipster, is het hartverwarmend. Het is een zachte belofte dat het leven hard en belachelijk kan zijn, maar zit daar niet iets wonderlijks in?

Marcel de schelp met schoenen aan Reflecteert op roem en internetfandom.

Marcel the Shell met Shoes On en Dean Fleischer-Camp als zichzelf.


Krediet: A24

Tijdens deze reis prikt Fleischer-Camp, die ook samen met Elisabeth Holm en Nick Paley het scenario regisseerde en schreef, in het tweesnijdende zwaard van internetfaam. Fans die van Marcel houden, worden eerst een plezier, daarna een pijn als hun fandom territoriaal wordt en zijn rustige leven verstoort. ‘Het is een publiek,’ scheldt Marcel een vleiende decaan uit, ‘geen gemeenschap.’ Deze behoedzaamheid gaat niet over in bitterheid over Marcels echte oorsprong. Maar het is een schrijnend contrast met zoveel van de zoetheid van de film, die het publiek aanspoort om te overwegen wat er onder zo’n scherpe opmerking schuilgaat.

ZIE OOK:

‘The Fallout’ is een verrassend grappige en diep louterende verkenning van verdriet

Al online is er enige weerstand tegen de waargenomen ernst van de film, waarvan wordt aangenomen dat het zijn volwassen publiek misselijk maakt en neerbuigend maakt. Ten eerste, als een volwassen film meedogenloos dom en lief wil zijn, dan krijg je dat Barb en Star Ga naar Vista Del Mar, wat een geweldige bioscoop is. Ten tweede, ondanks wat zijn tegenstanders hebben aangenomen (onzichtbaar, voor zover ik kan zien), Marcel de schelp met schoenen aan is geen onophoudelijk leuke film bedoeld om volwassenen in te wikkelen in zijn nostalgie en schattigheid. Slate en Fleischer-Camp zouden ons kunnen lokken met de bekende haak van een knuffelig weekdier dat mijmert over pluizenbolletjes en kirt over een ‘treurig type idioot’. Maar buiten die vertrouwdheid duiken ze in verontrustende wateren van wat opgroeien en oud worden met zich meebrengt. Problemen die we niet kunnen voorspellen. Verliezen die we niet in de hand hebben. Aan verdriet kunnen we niet ontsnappen, zelfs als je een dappere schelp bent met schoenen aan.

Ondanks wat de tegenstanders hebben aangenomen… is ‘Marcel’ geen onophoudelijk leuke film die bedoeld is om volwassenen in zijn nostalgie en schattigheid te hullen.

uiteindelijk, Marcel de schelp met schoenen aan is meer dan de som van zijn eigenaardigheden. Natuurlijk, A24 en de upgrade van de speelfilm betekenen meer gearticuleerde animatie en enkele cameo’s van beroemdheden. Maar onder het oppervlak van de glanzende gloed is Marcel volwassen geworden. Fleischer-Camp en Slate hebben hun krachten gebundeld om een ​​gelaagd verhaal te delen dat ons aanspoort om te lachen en te huilen, en misschien de inspiratie te vinden om het leven niet zo serieus te nemen. Neem pracht in het zoete, het gekke en zelfs het droevige, en je zult ervan genieten Marcel de schelp met schoenen aan.

Marcel de schelp met schoenen aan opent in beperkte release 22 juni; breidt zich landelijk uit op 15 juli.





Source link

Leave a Comment